فصلنامه «آمار اقتصادي» كه توسط بانك مركزي منتشر مي‌شود، در تازه‌ترين شماره خود، با محاسبات گوناگون نشان داده است كه دست كم چهارده ميليون نفر در ايران زير خط فقر هستند.

به گزارش خبرنگار «تابناك»، در گزارش كه مستند به آمار رسمي است و در اداره تحقيقات و مطالعات آماري بانك مركزي تهيه شده، خط فقر با سه روش ميانگين هزينه، ميانه هزينه‌هاي درآمدي و مصرف كالري محاسبه شده است. در روش ميانگيني، 50 درصد ميانگين هزينه افراد جامعه، به عنوان مرز خط فقر تعيين مي‌شود.

در روش محاسبه ميانه درآمد جامعه، خط فقر 50، 55 و 60 درصد ميانه درآمد جامعه در نظر گرفته شده؛ به اين معنا كه فقير شخصي است كه كمتر از نصف افراد معمولي جامعه درآمد دارد. در روش مصرف كالري نيز فقير، شخصي در نظر گرفته شده كه قادر به تأمين 2300 كالري حداقل غذاي مورد نياز يك انسان نيست.

نتايج اين مطالعات نشان مي‌دهد كه به رغم تبليغات انجام‌شده، افراد زير خط فقر در ايران در دو سال نخست دولت نهم بيشتر شده و از 18 درصد به 19 درصد جامعه رسيده‌اند، يعني اكنون معادل چهارده ميليون نفر در زير خط فقر به سر مي‌برند.

گزارش بانك مركزي از آن جهت قابل توجه است كه با توجه به تورم شديد در يك سال گذشته ـ كه دو برابر سال 85 شده است ـ و نيز افزايش حدود 10 درصدي درآمد حقوق‌بگيران، افراد زير خط فقر در جامعه به شدت در يك سال گذشته افزايش يافته‌اند.

در اين گزارش، بنا بر روش ميانگين نرخ خط فقر براي هر فرد در ماه در سال 1385، 73 هزار تومان تعيين شده است كه با احتساب تورم آغاز سال 1387، اين رقم به بيش از يكصد هزار تومان مي‌رسد. به اين معنا كه اگر درآمد يك خانوار چهار نفره شهري در كشور، كمتر از چهارصد هزار تومان در ماه باشد، آن خانواده زير خط فقر به شمار مي‌رود.

برنا: تا چند وقت پيش دادگاه هاي خانواده پر بود از زن و شوهر هايي که به دليل بداخلاقي و بدخلقي و رفتارهاي نابهنجار براي جدايي از هم در مسير طلاق افتاده بودند اما چند وقتي است که کمتر افراد به دليل کتک کاري و کمربند به دست گرفتن و درگيري باهم به دادگاه ها مراجعه مي کنند. امروز مشکل آنها چيز ديگري است. ديگر آنها حرف هم را نمي فهمند، همديگر را هم شأن و هم مرتبه هم نمي دانند. فکر مي کنند زندگي کردن با همديگر آنها را مستقيما به سمت نابودي سوق مي دهد. در يک کلام آنها "کف" هم نيستند.

"محمد. د" تراشکار است و شش ماه است با دختري ازدواج کرده است که ليسانس مامايي دارد. او مي گويد: از کودکي همسرم را مي شناختم چون همسايه مان بود. هميشه علاقه اي عجيب نسبت به او در وجودم بود. وقتي بزرگتر شديم بيشتر به هم علاقه پيدا کرديم. من به دليل شرايط سخت کنکور و سربازي نتوانستم ادامه تحصيل بدهم و وقتي ديپلم ام را گرفتم قيد تحصيل را زدم و وارد بازار کار شدم.

وي مي افزايد: اما هميشه الهه (همسرم) را ترغيب مي کردم که درسش را رها نکند. او هم سخت درس خواند و با يک رتبه خوب وارد دانشگاه شد. 4 سال تمام منتظر ماندم تا درسش تمام شود و با هم ازدواج کنيم. والدين و اطرافيانم همه مخالف اين ازدواج بودند و مي گفتند شما به درد هم نمي خورديد، عقايدتان يکي نيست و... ولي ما با هم ازدواج کرديم

او مي گويد: تا چند هفته بعد از ازدواج همه چيز خوب بود ولي کم کم تحقير کردن ها شروع شد. به هر بهانه اي تحصيلاتش را به رخ ام مي کشيد و هميشه جلوي دوست و آشنا مي گفت که من از سر تو هم زيادم. وقتي بحثمان بالا مي‌گرفت دائما مي گفت تو تقصير نداري من مقصرم که بايد با هم سطح خودم ازدواج مي کردم.

محمد مي گويد: ديگر طاقتم تمام شده است. نمي توانم ببينم که هر روز همسران دوستانش را به رخ ام مي کشد و از آنها تعريف و تمجيد مي کند و به حال خود افسوس مي خورد که چرا با فرد تراشکاري ازدواج کرده است. بالاخره اين قضيه بايد جايي به اتمام برسد ديگر نمي توانم درد چماق تحصيلاتش را تحمل کنم...

از اين پرونده ها در دادگاه هاي خانواده به وفور ديده مي شود که دختر خانم تحصيل کرده اي تن به ازدواج با پسري مي دهد که درس خواندن در آموزش عالي را تجربه نکرده است و حال بعد از ازدواج متوجه مي شود که او نمي تواند نيازهايش را پاسخگو باشد و نمي تواند از نظر فکري با او به توازن برسد.

به اعتقاد مشاوران ازدواج، دختري تحصيل کرده با پسري ديپلمه به تدريج به علل اشتغال اجتماعي زن و احساس برتري نسبت به شوهر و برعكس احساس حقارت شوهر در مقابل زن موجب بروز اختلافاتي مي شود که در نهايت زندگي شيرين زناشويي مبدل به كشمكش رواني و اخلاقي مي گردد. از اين رو بايد عواقب بعدي اين حالت را به پسر و دختر گوشزد شود و آنان را متوجه ساخت كه اختلاف سطح تحصيل بالاخره ممكن است زمينه اي براي اختلاف باشد و آنان بايد در انتخاب همسر به اين نكته توجه نمايند.

براين اساس دختران، با افزايش حضور در دانشگاه با تغيير در ملاک هاي انتخاب همسر مواجه مي شوند به طوري که به خاطر افزايش دختران در دانشگاه با زنان تحصيل کرده اي روبرو هستيم که طبيعتا به دليل اشغال صندلي هاي محدود دانشگاه ها توسط دختران، پسران کمتري مي توانند تحصيلات دانشگاهي داشته باشند و شاهد تشکيل خانواده هايي خواهيم بود که ميزان تحصيلات زنان از مردان بيشتر است و بديهي است اين امر در بسياري موارد به ايجاد تنش و تغيير در الگوهاي روابط همسران منجر خواهد شد.

سن ازدواجي که سر به فلک مي کشد

تحقيقات نشان مي دهد هرچه تحصيلات دختران بالا مي رود دايره همسر گزيني آنها تنگ تر مي شود. براين اساس يک دختر ديپلمه حاضر مي شود با تمام پسران ديپلمه و مقاطع بالاتر ازدواج کند. اما دختري که تا کارشناسي ارشد تحصيل کرده است فقط حاضر است با کسي که تا کارشناسي ارشد تحصيل کرده و يا دکترا دارد، ازدواج کند. البته با تخفيف ممکن است با پسري که کارشناسي هم دارد ازدواج کند. البته اگر تا آن زمان پسري که تا مقطع کارشناسي ارشد و دکترا خوانده و ازدواج هم نکرده باشد، پيدا شود.

از اين رو ميان سن ازدواج دختران تحصيل کرده و دختراني که ادامه تحصيل نمي دهد تفاوت هاي چشمگيري وجود دارد و ميانگين تفاوت سن ازدواج بين اين دو گروه نزديک 5 سال است. از سوي ديگر نگرش هاي موجود از ترجيح پسران به ازواج با دختراني که فاصله سني قابل قبولي با آنها دارند بخشي از دختران به ويژه دختران تحصيل کرده فرصت ازدواج را از دست مي دهند.

سيد هادي معتمدي، مدير کل سابق دفتر امور آسيب ديدگان اجتماعي سازمان بهزيستي حدود 4 سال پيش از کمبود 6 ميليون پسر آماده ازدواج با دختران ظرف 20 سال آينده خبرداده و گفته بود که دشوار شدن فراهم آوردن شرايط ازدواج براي پسران از يکسو و افزايش سطح توقعات دختران تحصيلکرده و به تبع آن افزايش سن ازدواج آنها از سوي ديگر، موجب بر هم خوردن توازن شده و دختران تحصيلکرده همترازي براي ازدواج پيدا نخواهند کرد.

از سوي ديگر به اعتقاد کارشناسان، بالارفتن سن ازدواج و به تبع آن کاهش نرخ باروري معلول ورود دختران به دانشگاه است چرا که هنگامي که دختري دير ازدواج مي کند از سن باروري او چند سال گذشته است و تمايل به فرزند آوري کمتر مي شود که در دراز مدت مي تواند تبعات زيادي را بر روي هرم جمعيتي داشته باشد.

سيد جعفر حق شناس مدير گروه مطالعات زنان و خانواده پژوهشگاه باقر العلوم و پژوهشگر حوزه زنان به خبرنگار اجتماعي برنا مي گويد: بنا بر آمار، در حال حاضر حدود 70 درصد سهميه دانشگاه ها را دختران کسب مي کنند و در حالي که تنها 30 درصد از پسران وارد دانشگاه مي شوند و به صورت منطقي اين پسران مي تواند با 30 درصد اين دختران ازدواج کنند.

وي مي افزايد: بنابراين اگر دختران تحصيلکرده را جمعيت کل در نظر بگيريم 57درصد دختران تحصيل کرده بدون همسر باقي مي مانند و يا احتمال ازدواج براي آنها کمتر است که علاوه بر بالا رفتن سن ازدواج در دختران به دليل داشتن تحصيلات عاليه، سطح توقع آنان نيز افزايش پيدا کرده و اکثرشان حاضر به ازدواج با مردي نيستند که به لحاظ سواد و جايگاه اجتماعي از خودشان پايين تر باشد.

افزايش حضور دختران در دانشگاه؛ فرصتي براي گذر از تجرد

از منظر موافقان افزايش حضور دختران در دانشگاه، دختران فرصتي را پيدا مي کنند تا خود را براي زندگي آينده مهيا کنند و ناگهان و بودن هيچ دانشي وارد دنيايي زناشويي نشوند.

بنا بر تحقيقات صورت گرفته قبولي در دانشگاه سرنوشت يک دختر را تغيير مي دهد و شرايط متفاوتي را براي او رقم مي زند. تحصيل در دانشگاه امکان انتخاب مشاغل مناسب با استعداد و شخصيت آنها را افزايش مي دهد. تحصيلات در ارتقاي ديد بهداشتي، تربيتي زنان بسيار تاثير گذار است و فرزندان اين افراد کمتر به آسيب هاي اجتماعي و بزه کاري کشيده مي شوند. همچنين ميزان شيوع جرم هاي اجتماعي چون فحشا، مواد مخدر و انواع آسيب هاي اجتماعي در زنان تحصيل کرده بسيار پايين است.

"سارا. د"، 35 ساله، کارشناس ارشد فيزيک است و مجرد. او مي گويد: وقتي 18 سالم بود فکر مي کردم به راحتي مي توانم همسر مورد علاقه ام را پيدا کنم اما وقتي وارد دنياي درس و دانشگاه شدم تصورات و ديدم کاملا عوض شد و ديگر نتوانستم به راحتي به کسي بله بگويم.

وي مي افزايد: دانشگاه و درس به من کمک کرد تا به خودم اعتماد کنم و از پس زندگي ام بر بيايم. قبول دارم که توقعاتم از زندگي و همسر آن چيزي نيست که قبل از ورود به دانشگاه داشتم و خيلي سخت تر شده است اما بايد قبول کرد پسري که هم سطح خودم باشد کم است، خيلي کم. من هم از ترس هزاران اتفاقي که ممکن است بعد از ازدواج با کسي که از خودم تحصيلات کمتري دارد بيفتد کلا از ازدواج صرف نظر کرده ام.

بر اساس نظر کارشناسان همزمان با بالارفتن سن ازدواج در جامعه و رسيدن ميانگين سن ازدواج دختران به بالاي 25 سال فاصله سن ازدواج و فارغ التحصيل شدن دختران از دانشگاه زماني بين پنج تا هفت سال را در برمي گيرد. در چنين شرايطي چه از نظر خانواده ها و چه از منظر دختران تحصيلات عالي و دانشگاه فرصت مناسبي براي گذر از دوران تجرد به زندگي مشترک تلقي مي شود.

خديجه سفيري، عضو هيئت علمي دانشگاه الزهرا و سردبير مجله تخصصي مطالعات زنان در اين باره مي گويد: تحصيلات زنان در جامعه نشان مي دهد زناني که تحصيل کرده اند در مواقع بحراني بهتر قادر به تصميم گيري و مديريت اند و اين نکته مثبتي است که مي تواند به جاي تنزل خانواده به رفع بحران ها کمک کند و زنان باسواد در الگوهاي تربيتي کمتر دچار مشکل مي شوند.

به هر حال افزايش حضور دختران در دانشگاه يک پديده نوظهور است که در چند سال گذشته رشد صعودي چشمگيري را پشت سر گذاشته است و شايد هنوز تاثيراتش به درجه اي نرسيده باشد که عينيت و نمودش چشمگير باشد اما اين مسئله اي که دير يا زود تاثيراتش را در سطح وسيعي در جامعه مي گذارد و اين را از تأثيراتي که هم اکنون سرباز کرده اند مي توان فهميد...

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: فقه و حقوق - حقوق سياسي

سخنگوي انجمن دفاع از حقوق زندانيان با تشريح موضوعات مطرح شده در آخرين جلسه‌ي انجمن متبوعش، از رييس قوه قضاييه خواست با بررسي بازداشت‌هاي اخير، مانع خارج شدن بازداشت‌ها از روال قانوني شود.

صالح نيك‌بخت در گفت‌وگو با خبرنگار حقوقي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) با اشاره به آخرين جلسه‌ي هيات مديره‌ي انجمن دفاع از حقوق زندانيان اظهار داشت: هيات مديره‌ي اين انجمن به ادامه‌ي بازداشت منصور اسالو و ابراهيم مددي از متهمان پرونده كارگران شركت واحد تهران و حومه، سهيل آصفي، روزنامه‌نگار و حجت‌الاسلام هادي قابل از روحانيون قم و هم‌چنين بازداشت عده‌اي در خرم‌آباد و زنجان و برخي از نقاط ديگر كشور انتقاد كرد.

عضو هيات مديره‌ي انجمن دفاع از حقوق زندانيان خاطرنشان كرد: در پي بازداشت‌هاي فوق در تهران و برخي شهرستان‌ها گروه زيادي از خانواده‌هاي بازداشت‌شدگان به دفتر انجمن مراجعه كرده و از عدم تعيين تكليف بازداشت‌شدگان توسط مقامات قضايي اظهار نگراني كرده و از انجمن درخواست كردند كه از هر طريق ممكن به آنها كمك شود.

نيك‌بخت ادامه داد: انجمن در مواردي كه بازداشت‌شدگان وكيل انتخاب كرده، از معرفي وكيل براي آنها خودداري كرده و در مواردي كه افراد بازداشتي، وكيل نداشتند، براي بازداشت‌شدگان وكيل معرفي شده است.

سخنگوي انجمن دفاع از حقوق زندانيان تصريح كرد: نكته‌اي كه در مراجعه‌ي خانواده‌ها در تهران و شهرستان‌ها بسيار تكراري شده، اين است كه برخلاف قانون حقوق شهروندي و بخشنامه‌ي رياست قوه‌ي قضاييه و علي‌رغم اهتمامي كه در اجراي اين قانون و بخشنامه‌هاي مربوطه از طرف مقامات عالي قضايي به عمل مي‌آيد و حاكي از وجود اراده‌ي مورد احترام در اين‌گونه موارد است، اكثر خانواده‌ها از عدم امكان ملاقات با بازداشت‌شدگان و هم‌چنين از جلوگيري از ملاقات وكلاي منتخب حتي در حد ملاقات ساده‌ي آنان انتقاد دارند.

نيك‌بخت با بيان اين‌كه اين امر در موارد متعدد تكرار شده است گفت: هيات مديره‌ي انجمن علي‌رغم اين‌كه موارد متعددي از برخورد مناسب و قانون‌مدارانه‌ي مقامات قضايي در تهران و شهرستان‌ها مطلع است ولي از برخي برخوردهاي نامناسب در دادسراهاي عمومي و انقلاب انتقاد دارد و در بعضي موارد اندك، بازپرس يا قاضي محترم حاضر نشده، جواب مناسب به مراجعان بدهد.

وي افزود: به اين دليل و علي‌رغم اندك بودن اين‌گونه برخوردهاي منفي، هيات مديره مقرر كرده از طريق نامه‌هاي مختلف، موضوع را با مقامات ذي‌ربط در ميان بگذارد.

نيك‌بخت خاطرنشان كرد: از ديگر موارد مطرح شده در اين جلسه، ادامه‌ي بازداشت تعدادي از دانشجويان دانشگاه اميركبير تهران است كه هنوز وكلاي آنها نتوانسته‌اند با موكلان خود ديدار كنند. هم‌چنين بعضي از افراد بازداشت‌شده، تا زمان آزادي و حتي خروج از كشور نتوانستند با وكلاي خود كه حق قانوني آنها بوده ملاقات داشته باشند. علي‌رغم اين‌كه اين افراد از برخورد مناسب با خود ستايش كردند و از طرفي با ذكر عدم امكان ملاقات با وكيل كه حق مسلم هر فرد است گلايه نيز كردند كه اين نشان مي‌دهد حقوق شهروندي و ساير بخشنامه‌هاي مربوط به آن عملا به طور كامل اجرا نمي‌شود.

اين وكيل دادگستري گفت: مقررات قانوني كشور ما حفظ حقوق شهروندي را سرلوحه‌ي خود قرار داده است و هم‌چنين كنوانسيون‌ها و اعلاميه‌هاي جهاني كه ايران آنها را پذيرفته، بر حفظ حقوق بشر تاكيد دارد كه حفظ و رعايت آن نه تنها از اقتدار قوه‌ي قضاييه نمي‌كاهد بلكه حفظ و رعايت حرمت آن موجب احترام دستگاه قضايي كشور در ميان ملت و در عرصه‌ي جهاني خواهد شد.

سخنگوي انجمن دفاع از حقوق زندانيان اظهار داشت: چون حفظ اين‌گونه حقوق به‌ويژه در مورد زندانيان از جمله مسايلي است كه انجمن به آن مي‌پردازد، هيات مديره‌ي انجمن از مقامات عالي كشور درخواست مي‌كند كه مجموعه‌ي اين حقوق در مورد زندانيان رعايت و اجرا شود، نه اين‌كه با حذف بخشي از آن عملا موارد اجرا شده را زير سوال ببريم.

نيك‌بخت گفت: از موضوعات ديگري كه در جلسه مطرح و مقرر شد در مصاحبه‌ي مطبوعاتي سخنگوي انجمن ذكر شود، نحوه‌ي بازداشت افراد در بعضي از شهرها مانند خرم‌آباد است.

وي با ابراز اين عقيده كه ظاهرا دامنه‌ي اين‌گونه بازداشت‌ها از مقررات قانوني خارج شده است، افزود: بازداشت افراد فقط در هنگام وقوع جرم مشهود يا وجود دلايل كافي در ارتكاب جرايم سنگين پيش‌بيني شده است.

وي يادآور شد: اين‌كه چند نفر در خانه‌اي جمع شده و به صورتي غيرقابل انتظار، افراد وارد منزل مسكوني شده و عده‌اي را بازداشت كنند، نه از موارد مشهود است و نه از موارد پيش‌بيني شده در قانون آيين دادرسي كيفري. به همين جهت اين انجمن انتظار دارد رياست قوه‌ي قضاييه با اشرافي كه به موضوعات دارند و با توجه به اهتمامي كه به اين مسايل مي‌دهند، در اين مورد دستور رسيدگي لازم را صادر كرده و مانع خارج شدن بازداشت‌ها از روال قانوني خود شود.

عضو هيات مديره‌ي انجمن دفاع از حقوق زندانيان در پايان گفت: برحسب شنيده‌ها اكثريت قريب به اتفاق افراد بازداشت شده در خرم‌آباد پس از يك تا سه روز آزاد شده‌اند.

حکایت سربلندان
****************
توی تنهایی یک دشت بزرگ
که مثل غربت شب بی انتهاست
یه درخت تن سیاه سربلند
اخرین درخت سبز سر پاست
رو تنش زخمه ولی زخم تبر
نه یه قلب تیر خورده نه یه اسم
شاخه هاش پر از پر پرنده هاست
کندوی پاک دخیله و طلسم
چه پرنده ها که تو جاده ی کوچ
مهمون سفره ی سبز اون شدند
چه مسافرا که زیر چتر اون
به تن خستگیشون تبر زدند
تا یه روز تو اومدی بی خشتگی
با یه خورجین قدیمی قشنگ
با تو نه سبزه نه اینه بود نه اب
یه تبر بود با تو با اهرم سنگ
اون درخت سربلند پر غرور
که سرش داره به خورشید میرسه
منم منم
اون درخت تن سپرده به تبر
که واسه پرنده ها دلواپسه
منم منم
من صدای سبز خاک سربیم
صدایی که خنجرش رو به خداست
صدایی که توی بهت شب درد
نعره ای نیست ولی اوج یک صداست
رقص دست نرمت ای تبر بدست
با هجوم تبر گشنه و سخت
اخرین تصویر تلخ بودنه
توی ذهن سبز اخرین درخت
حالا تو شمارش ثانیه ها
کوبه های بی امون تبره
تبری که دشمن همیشه
این درخت محکم و تناوره
من به فکر خستگیهای پر پرنده ها
تو بزن تبر بزن
من به فکر غربت مسافرا
اخرین ضربه رو محکمتر

ضريب افزايش حقوق كارمندان هنوز تعيين نشده است

سال 85 در شرايطي به پايان رسيد كه سرنوشت لا‌يحه مديريت خدمات كشوري، همچنان مبهم و رازآلود باقي ماند. آخرين تلا‌ش مجلس براي اصلا‌ح بند <ل> تبصره 19 لا‌يحه بودجه 86 و ملزم كردن دولت به افزايش حقوق كاركنان دولت و بازنشستگان بر اساس فصول 10 و 13 لا‌يحه مديريت، ناكام ماند.

علا‌وه بر آن پيشنهاد دولت براي افزايش پلكاني و پرداخت تمام يا بخشي از افزايش حقوق به صورت غيرنقدي (سهام عدالت) نيز از قانون بودجه حذف شد. قرار است افزايش ضريب حقوق كاركنان و بازنشستگان با استفاده از منابع موجود در رديف‌هاي جاري پيش‌بيني شده هر دستگاه انجام شود اما در بودجه انقباضي سال 86 هزينه‌هاي جاري دولت از جمله بودجه حقوق و دستمزد كاركنان كاهش يافته و اكثر دستگاه‌ها پولي براي افزايش حقوق كاركنان در اختيار ندارند. ‌

ناتواني دولت و مجلس در تامين اعتبارات مالي لا‌يحه مديريت و نگاه بخشي و جزيره‌اي آنها باعث شد كه صورت مساله در آخرين روزهاي سال 85 تغيير داده شود و هزينه سنگيني بر معلمان و تشكل‌هاي صنفي تحميل شود. نگاهي به اظهارنظرهاي متفاوت و بعضا متناقض مسوولا‌ن دولتي و نمايندگان مجلس، چشم‌انداز روشني براي حل مشكل حقوق و مزاياي كاركنان دولت و بازنشستگان نمي‌گشايد. رئيس‌جمهور در نخستين مصاحبه خود در سال جديد، در پاسخ به سوال خبرنگار روزنامه اطلا‌عات گفت: زماني كه تقاضاي استرداد اين لا‌يحه را از مجلس كرديم، علتش اين بود كه نمي‌خواستيم آش نخورده و دهن سوخته شود؛ چون قبلا‌ يك بار تجربه شده بود و ديديم كه در اثر آن بعد از چند سال فاصله‌ها بيشتر شد. خوشبختانه در مذاكرات با مجلس، مجلس هم نظرش همين بود. احمدي‌نژاد افزود: دنبال اين هستيم كه طي چند سال، افزايش‌هاي سالا‌نه به صورت پلكاني و معكوس باشد و رقم افزايش سالا‌نه هم امسال بيشتر شد. رئيس‌جمهور ادامه داد: بايد بخشي از پرداخت‌ها حتما غيرنقدي باشد چون تورم بالا‌ مي‌رود و اقشار كم‌درآمد زيان مي‌بينند. اجازه دهيم مجلس با آرامش، بررسي قانوني را ادامه دهد... هر روزي كه قانون تصويب شود، بيش از 8 ماه زمان براي تطبيق آن لا‌زم است. اظهارات رئيس‌جمهور نيازمند توضيحات بيشتر است؛ زيرا اولا‌ مجلس در اقدامي متفاوت با نظر دولت، لا‌يحه مديريت خدمات كشوري را به همان صورت كه در كميسيون تصويب شده بود، تصويب كرد؛ ثانيا طرح پلكاني و پرداخت‌غيرنقدي از لا‌يحه بودجه 86 حذف شد. بهتر است نظر نمايندگان مجلس را از زبان خودشان بشنويم. شهريار مشيري عضو كميسيون آموزش و تحقيقات مجلس روز پنجشنبه گذشته به خبرنگار ايلنا گفت: به دنبال تجمعاتي كه فرهنگيان در سال گذشته مقابل مجلس داشتند مطالبات آنها در كميسيون بررسي شد و مجلس درجهت رفع آنها مصوباتي نيز داشت، فقط بايد اين مصوبات در دولت عملياتي و اجرايي مي‌شد تا مشكل حقوق و مزاياي فرهنگيان حل شود. با اين شرايط، بنده نمي‌دانم معلمان براي طرح چه خواسته‌هايي در نظر دارند به تجمعات خود ادامه دهند، زيرا بحث نظام هماهنگ پرداخت كه مورد درخواست آنها بود، در مجلس تصويب شد و قرار است به صورت آزمايشي و در طول 5 سال توسط دولت اجرا شود. ظاهراً همه چيز بر وفق مراد است. رئيس‌جمهور مي‌گويد: <رقم افزايش سالا‌نه امسال بيشتر شده> و نماينده بندرعباس هم از مصوبات مجلس براي رفع مشكل حقوق و مزاياي معلمان سخن مي‌گويد؛ اما بشنويد اظهارات قائم‌مقام وزير آموزش و پرورش را؛ حسين هراتي به خبرنگار ايلنا مي‌گويد كه هنوز ضريب حقوقي كاركنان دولت در سال جاري تعيين نشده و بايد منتظر تصويب و تعيين ضريب حقوقي كاركنان در سال جاري باشيم. هراتي مي‌‌گويد: <بر اساس سياست دولت، آن دسته از كارمنداني كه حقوق كمتري دارند از ضريب حقوقي بالا‌تر و آنهايي كه حقوق بيشتري دارند، از ضريب حقوقي پايين‌تري برخوردار مي‌شوند.>

نماينده ملا‌ير تصميم‌گيري‌هاي جزيره‌اي توسط نهادهاي مختلف را زيانبار مي‌داند و مي‌گويد: <اگر دولت و مجلس تفاهم داشته باشند و طي جلسات واقعي و نه صوري و تشريفاتي، بتوانند بحث‌هاي ملي مانند اصلا‌ح نظام پرداخت كاركنان را كارشناسي كنند، به طور قطع وضعيت كشور متحول مي‌شود. بيژن شهبازخاني مي‌افزايد: <وقتي بارها در برنامه‌هاي خبري صداوسيما، وعده بهبود وضعيت معيشتي فرهنگيان داده مي‌شود و يا دولت، مدام در شعارهايش دم از اصلا‌ح نظام پرداخت كاركنان و فرهنگيان مي‌زند ولي در عمل بحث لا‌يحه مديريت خدمات با كش و قوس روبه‌رو مي‌شود و بررسي و اجراي آن به تعارف كشيده مي‌شود، طبيعي است كه معلمان تجمع كنند.> در بحث مطالبات فرهنگيان سه عامل دخيل و موثرند؛ دولت، ‌مجلس و معلمان و بازنشستگان. دو را‡س اين مثلث يعني دولت و مجلس با هم تفاهم ندارند، تعارف مي‌كنند و مساله را كش و قوس مي‌دهند و وقتي با اعتراض را‡س سوم روبه‌رو مي‌شوند، صورت‌مساله را تغيير مي‌دهند و پاي نيروهاي امنيتي و انتظامي را به ميان مي‌كشند. خارج كردن موضوع از چارچوب واقعي آن در درجه اول ظلم به نيروهاي انتظامي و امنيتي است كه براساس وظيفه و دستور‌كار مي‌كنند .شايد وقت آن رسيده كه به جاي تصميم‌گيري‌هاي جزيره‌اي و اظهارنظرهاي متناقض و بعضاً تبليغاتي، باب گفت‌وگوي سازنده و كارشناسي بين سه را‡س اين مثلث گشوده شود. گرهي را كه با دست باز مي‌شود، چرا با دندان باز كنيم.

نامه طراح سوالا‌ت آزمون ضمن خدمت معلمان

اعتماد ملي: روز گذشته طراح سوالا‌ت آزمون ضمن خدمت فرهنگيان، نامه‌اي به رسانه‌هاي جمعي ارسال كرد. او در اين نامه با عنوان <براي تبرئه خود نمي‌نويسم> توضيحاتي درباره سوالا‌ت طرح شده آورده است و ضمن آنكه عمل خود را قصور خوانده، اعلا‌م كرده كه براي توجيه اين قصور مطالبي دارد كه نزد مراجع ذيصلا‌ح توضيح خواهد داد.

سوالا‌ت چهارگزينه‌اي آزمون ضمن خدمت كه روز ششم بهمن‌ماه برگزار شده بود، در آخرين روز بهمن‌ماه با ارسال بيانيه رسمي سازمان معلمان و عذرخواهي رسمي رئيس آموزش و پرورش تهران در رسانه‌ها بازتاب يافت و يك روز بعد در صحن مجلس شوراي اسلا‌مي به يك بحران تبديل شد. اين بحران كه با اعتراضات گسترده نمايندگان مجلس و علما همراه شد همچنان ادامه دارد.

بسمه‌‌تعالي

مديران محترم خبرگزاري‌ها و رسانه‌هاي عمومي كشور

سلا‌م‌عليكم

براي تبرئه خود نمي‌نويسم

اين چند كلمه را براي تبرئه خود نمي‌نويسم و به خاطر سهو و بي‌دقتي كه در تهيه سوال‌هاي آزمون ضمن خدمت به وجود آمده است خود را مستحق هر ملا‌متي مي‌دانم زيرا آنچه در حوزه مسووليت اينجانب انجام گرفته و برداشت‌هاي وهن‌آلود را به اذهان متبادر ساخته است اگرچه ناشي از قصور بوده است و نه تقصير، اما از آنجا كه اين قصور نسبت به ساحت مقدس پيامبر عظيم‌الشان(ص) و شارع مقدس اسلا‌م صورت پذيرفته است به همگان حق مي‌دهم آن را تقصير تلقي كرده و مستوجب كيفر بدانند. ضمن پوزش فراوان از آزردگي ‌خاطر مراجع عظام تقليد، روحانيت هميشه در صحنه و حوزه‌هاي علميه و همه استادان و فرهيختگان و توده‌هاي عظيم مردم؛ اين بنده حقير كه بزرگترين آرزويم برخورداري از شفاعت پيامبر اعظم(ص) و ائمه معصومين(ع)‌است، هرچند آماج همه اين خروش‌ها و اعتراض‌ها هستم، ولي از اين همه غيرت اسلا‌مي و دلباختگي و دلدادگي مردم به رسول خدا(ص) احساس غرور مي‌كنم و در همان حال، غم‌زده و افسرده دل خود را سرزنش مي‌كنم از اينكه چرا بايد برخي از شيفتگان پيامبر خدا(ص) مرا بيرون از اين حلقه تلقي كنند و چرا بايد بي‌دقتي و قصورم عامل اصلي اين توهم باشد.

1- اينجانب به حكم؛ <اتقوا من مواضع التهم( >از مواضع اتهام پرهيز كنيد) سخني هم درباره خود دارم.

اين بنده به عنوان مقلد رهبر معظم انقلا‌ب اسلا‌مي و مدرس حوزه و دانشگاه و رزمنده عرصه دفاع مقدس و فعال و نويسنده؛ در مقالا‌ت خود تماما در دفاع از اسلا‌م عزيز و انقلا‌ب شكوهمند اسلا‌مي قلم‌فرسايي نموده‌ام و اين در حالي است كه بسياري از اين مقالا‌ت پيرامون ابعاد زندگي رسول خدا(ص) بوده است.

2- سوالا‌تي كه برخي از آنها مورد اعتراض قرار گرفته با هدف آشنايي مخاطبان با سنت‌هاي نبوي(ص) بوده است كه اينجانب در تهيه و تاييد سوال از متن كتاب سنن‌النبي مرحوم علا‌مه طباطبايي دچار كج‌سليقگي شده‌ام و از اين بابت از همه مسلمانان و دلباختگان پيامبر عظيم‌الشان(ص) كه رحمت‌للعالمين است عذرخواهي كرده و از خداوند متعال كه ارحم‌الراحمين است طلب غفران مي‌نمايم.

علي‌هذا براي اين قصور مطالبي است كه نزد مراجع ذيصلا‌ح توضيح داده خواهد شد.

ربنا لا‌تواخذنا ان نسينا او اخطانا

مسوول طرح سوال

قامتي به بلنداي علم

سالهاست كه در ستايش مقام معلم، در تقديس شغل او و در لزوم احترام به جايگاه وي سخناني گفته شده و مقالات بسيار نگاشته. و در طي همين ساليان متاسفانه شاهد كاهش منزلت اجتماعي و احترام همگاني نسبت به مقام و جايگاه معلم هستيم. گويي آن همه گفته ها و نوشته ها تنها فريادي در باد  بوده است. اينك معلم يكي از اقشار آسيب پذير( مستضعف سابق) جامعه است، اينك معلم نه در نظر دانش آموز و نه در ديدگاه خانواده وي از احترام بالايي برخوردار نيست. و ما بايد بپرسیم كه چگونه شد كه شغل ابنيا چنين در گردباد سهمگيني قرار گرفت كه ارزش ها را وارونه نمود و كف ها را به سطح آورد و گوهرها را به زير برد؟ بسياري اين كاهش منزلت جايگاه معلم را نتيجه تغيير ارزش ها مي دانند ، با توجه به ساختار جامعه ما كه به سوي يك جامعه سرمايه داري پيش مي رود ، لاجرم سرمايه و هر آنچه با آن در ارتباط است اولويت اول و ارزش محوري يافته و اخلاق ، علم و تحصيل فضايل و معلم كه يكي از ناشران اين هر سه است جايگاه و منزلت پيشين خود را از دست داده و تنزل مرتبه مي يابد. جاي بسي تاسف است چرا كه ملتي سعادتمند نخواهد شد مگر در احترام حقيقي و بازشناسي جايگاه معلم.

 براي بازيابي جايگاه معلم كافي است كه در عرصه تاريخ علم بجوئيم كه چه كساني لقب " معلم"  يافته اند. ارسطو معلم اول و فارابي معلم ثاني از بزرگان عرصه علم و انديشه اند كه بدين لقب مفتخر شده اند. آنچه در پي مي آيد خلاصه ايي از شرح احوال و فعاليت هاي اين دو تن است، تا در پي آن به بازخواني جايگاه معلم بپردازيم:

معلم اول:

در اينجا اين پرسش مطرح است كه كدام ويژگي در اين فيلسوف يوناني سبب شده است كه وي به مدت بيش از 20 قرن لقب اولين معلم بشر را از آن خود كرده و در طي اين مدت جايگاه خويش را همچنان حفظ كند. شايد بتوان گفت كه روش وي كه مبتني بر مشاهده دقيق و تقسيم بندي صحيح اشياء طبيعي بوده از يك سو و تاكيد بسيار وي بر علم اخلاق وي را بدين جايگاه رفيع ارتقاء داده است. ارسطو معتقد بود كه خير هر چيز در آن است كه ذات اصلي خود را از قوه به فعل آورد و در انسان بسته به آن است كه قوه عاقله خود را به وسيله حفظ اعتدال پرورش دهد. تعليمات ارسطو تنها محدود بدين دو حوزه مشاهد ات علمي و علم اخلاق نمي شود بلكه تعليمات وي در طي چندين قرن در دنيا مدار دانش و اساس فلسفه و منطق بوده است.

معلم ثاني:

1- خوش فهم باشد 2- خوش حافظه باشد 3- تيزهوش باشد 4- خوش بيان باشد 5- دوستدار تعليم و تربيت باشد 6- شهوت پرست نباشد 7- دوستدار راستي و دشمن دروغ باشد 8- بزرگ طبع باشد و همواره به بزرگي گرايد 9- مال دنيا در نظرش خرد نمايد 10- دوستدارعدل و دشمن ظلم باشد 11- در تن ندادن به ستم لجوج و سرسخت و در تن دادن به عدل و داد نرم و منقاد باشد 12- با اراده و جسور باشد و ضعيف النفس نباشد.

فارابي همچون سلف خويش ارسطو كه بسيار بر اخلاق ارج مي نهد معتقد است كه حاصل علم و مقدمه سعادت اخلاق است و عالمي كه از مباني اخلاق پيروي نكند از سعادت و كمال برخوردار نيست.

چنانكه مي يابيد اخلاق و فضيلت  فصل الخطاب اين دو معلم بشر است و به راستي معلم حنجره اي است كه پاي بندي به اخلاق، فضايل انساني، خردورزي و مسئوليت پذيري را فرياد مي كند. اين دو تن ( ارسطو وفارابي ) در جوامعي معلم راستين شناخته شدند كه تفكر در چرايي وچيستي پديده ها ، انسان ، جهان و هرچه در آن است براي دستيابي به ايمان راسخ و به عنوان تنها راه زيستن همواره مهم ارزيابي شده ومورد مداقه قرار مي گرفت . و اگر جامعه ايي با تمام اين فضايل ( اعم از اخلاقي ، انساني و فكري ) زيسته باشد ، در چنين جامعه ايي معلم از جايگاه والا و مقامي و مرتبه ايي بالا برخوردار است و اگر به عكس، تظاهر، دروغ، پيروي از شهوات و مسئوليت گريزي در جامعه ايي رواج داشته باشد و از سوي ديگر نه چرايي  و چيستي پديده ها كه ميزان سود دهي آنها مطرح باشد در آنصورت معلم و جايگاهش سكه ايي بي بهاست.

در اين معادله كه بي نهايت مثبت و بي نهايت منفي آن ترسيم شد ما كجا ايستاده ايم. مختصات ما در پاسداري  از مقام معلم و به تبع آن پاسداشت فضايل انساني، فداكاري و از خود گذشتگي كه معلم نمونه آن است چيست؟  به ياد داشته باشيم كه پيش و بيش از معلم اول و ثاني خداوند رحمان و رحيم معلم آدمي بوده است چرا كه خداوند در قرآن مي فرمايد : " الرحمن علم القرآن" و اين خود خداوند است كه قرآن اين مخزن اسرار الهي و منبع مكنونات جهاني را بي واسطه به بشر مي آموزد.

- منابع:

دايره المعارف فارسي         غلامحسين مصاحب

فرهنگ فارسي       دكتر محمد معين

متن كامل تبصره هاي 20 گانه لايحه بودجه 86 كل كشور(1)

متن كامل تبصره هاي 20 گانه لايحه بودجه 86 كل كشور(1)

خبرگزاري فارس: لايحه بودجه سال 86 در حالي تقديم مجلس شد كه افزايش 22 درصدي بودجه شركتهاي دولتي، سهميه بندي بنزين، نظام هماهنگ پرداخت حقوق و هدفمند كردن يارانه ها مهمترين چالشهاي اين بودجه در مواجهه با مجلس است.

متن كامل تبصره هاي 20 گانه لايحه بودجه 86 كل كشور (2)

خبرگزاري فارس: لايحه بودجه سال 86 در حالي تقديم مجلس شد كه افزايش 22 درصدي بودجه شركتهاي دولتي، سهميه بندي بنزين، نظام هماهنگ پرداخت حقوق و هدفمند كردن يارانه ها مهمترين چالشهاي اين بودجه در مواجهه با مجلس است.

شهادت سرور و سالار شهيدان حضرت ابا عبدالله الحسين(ع) و ياران باوفايش برعموم شيعيان بويژه فرهنگيان محترم تسليت باد.

بخاري‌هاي كهنه جان دانش‌آموزان را تهديد مي‌كند

يك هفته‌اي طول كشيد تا خبر سوختن سر و صورت معلم مدرسه يك روستا، دشت‌ها و كوه‌هاي يخ‌زده لرستان را طي كند و به ميز خبرگزاري‌هاي پايتخت برسد. دوشنبه هفته گذشته، مرتضي داوري، معلم مدرسه‌اي در روستاي المني شهرستان دلفان كه تلاش كرده بود با دست خالي بخاري نفتي كهنه كلاس را كه در حال آتش گرفتن بود از 23 دانش‌آموز كلاس دور كند، دچار سوختگي سر و گردن شد تا به دانش‌آموزان آسيبي نرسد.

دو ماهي تا خاموش شدن بخاري‌هاي مدارس مانده است و هيچ‌كس نمي‌داند سال تحصيلي آينده با گراميداشت ياد چه كساني آغاز خواهد شد.

تاريخچه تربيت معلم در آموزش و پرورش

آزادي وكنترل در تعليم وتربيت

آزادي حقي است كه، هرانساني بايدازآن برخوردارباشد.اين حق دردوره هاي مختلف شخصيتي وزيستي صورتهاي گوناگون دارد.البته ميدان اختياروآزادي هرفردي متغيرهاي گوناگوني دارد: همچون سن،جنس،نژاد،ثروت و....
ولي حدودآزادي فرزندان درتعليم بايدبه گونه اي ديگرتعيين شود.به اين معنا كه انسان براساس يك سلسله معيارهايي كه تعيين كننده ي ميزان اختياروآزادي اودردوره هاي مختلف رشد است؛مي تواندازآزادي بهره مندشود.واين درحقيقت صورتهاي گوناگون آزادي داده شده به اوست.پس حدود،آزادي عمل يك كودك را،شرايط وويژگيهاي شخصيتي ومحيطي اوتعيين مي كند. فرددراوايل تولدبه علت محدوديت شناختي،حركتي ورفتاري خودقادرنيست يك پرتگاه را ازيك سطح همواربه خوبي تميزدهد.يادرصورت مواجه شدن باسقوط،خودرانجات دهد،ياقسمت شكسته ي يك شيشه را،به عنوان جزئي خطرناك آن پديده درنظرداشته باشد،يادريابدو بدانند كه آب بازي باآب مرگ آفرين چه تفاوتي دارند؟
پس شرايط وويژگيهاي سني اين كودك به ما اجازه نمي دهدكه اورابا توجه به حق آزادي اش درمواجهه باخطررهاكنيم وحيات اورابه مخاطره بيندازيم.ولي درعين حال به اين معنا هم نيست كه دركليه جوانب، حقوق اورادرنظرنگيريم.
بنابراين ملاك هايي وجوددارندكه مارا قادرمي سازندآزادي يك كودك تيزهوش رابيشترازيك كودك عادي،ويك كودك عادي رابيشتر ازيك كودك عقب افتاده ذهني رعايت كنيم .پس آزادي در بحث هابه آزادي اجتماعي به معناي خاص آن مربوط نمي شود،چراكه آزادي اجتماعي، شرايط حقوقي داردوآزادي تربيتي، شرايط علمي وحقيقي. تعاريف گوناگون ودرك هاي متفاوت ازآزادي باعث شده است كه نه تنهادرقلمروذهني بلكه درقلمروعيني نيز آنچنان كه شايسته ي اين واژه است نتوانيم آن راتصورودرك كنيم؛ودرجهت مصداق آفريني آن گام برداريم.لذادربرخي ازخانواده ها،بي بندوباري،سقوط ارزشهاوهنجارهارابه عنوان آزادي قلمدادمي كنند وحذف ديكتاتوري واستبدادرابه عنوان روشي براي جلوگيري ازبه انحراف كشيده شدن وآسيب ديدن فرزندانشان برمي گزينند.بامحروم كردن آشكارفرزندانشان واعضاي خانواده هاازحقوق انساني آنهابراين باورند كه مباداآنهابابرخورداربودن ازآزادي هاي سالم وحياتي به انحراف كشيده شوندوآسيب ببينند.امااينها همه احتمال است.
اگرنظام هستي هم براساس چنين احتمالاتي استوارمي شدهيچ حركتي نمي بايستي دركيهان صورت مي گرفت.چراكه هميشه احتمال منحرف شدن خورشيد ازمدارش مي بايست وجود داشته باشد. واحتمال انحراف درآزادي داشتن نيز چنين است.ولي آن چنان ضعيف مي نمايد كه ميتوان گفت در حدصفراست به خصوص باوجودملاكهاي ارزشي،اجتماعي وعقلاني درتفويض آزادي بركودك. واين درست بدان مي ماند كه بگوييم كودك ما در راه مدرسه تاخانه ممكن است چيزي ببيندياكسي او رابربايد ويادرجايي...بنابراين،اين اختيار راازاوبگيريم.درحالي كه اودر فاصله از خانه تامدرسه واز مدرسه تا خانه مي تواندبه كسب مهارتهاي اجتماعي بپردازد.ارتباطات كودكانه وسالمي رابادوستانش داشته باشد وبفهمد كه تواناييهايش در روابط اجتماعي در چه حدي است وبايد تاچه حدودي افزايش پيداكند.
از دست دادن اين فرصت يعني ازدست رفتن فرصت رشدوپيشرفت وترقي در كسب مهارتهاي انساني واجتماعي. اگر خانواده ،آزادي سالم كودكش راازاوسلب كند،گلي رادريك فضاي بسته وآلوده قرارداده كه احتمال پژمردگي آن بسيار زياداست وسرعت اين پژمردگي بسيارتندخوهد بود.
بايد اشاره كرد كه بي كفايتي،خجالتي بودن،ناتواني در كسب حقوق خويش،عدم رعايت حقوق ديگران،ترس از اجتماع،ترس ازمسئوليت پذيري،ضعف درخودگرداني ومسائل بسيار،كودكان ونوجوانان از جمله علائم ناسالمي است كه از سلب آزادي وياارائه آزادي نامعقول بركودك سرچشمه مي گيرد.
پس خانواده اي كه حدود آزادي را بدون بينش تعيين كند ونمي داند حدهرچيزي تا كجاست - يعني مرز سلامت وناسلامتي،زشت وزيبايي،درستي ونادرستي آن- اگرپديده ي رفتار،وجوديااحساس ازمرزسلامتي به ناسلامتي،زيبايي به زشتي،درستي به نادرستي گام بردارد،به حرمت وجودي حيات خود وفرزندخودتجاوز كرده اند وشايد چنين خانواده اي بي نظمي،عدم رعايت حقوق ديگران و... را هم به حساب آزادي واختياركودكش بگذاردنه تخريب،عصيان،بي عدالتي وتجاوز گري وپرخاشگري او. ولي پدر ومادري كه حدود اختيارفرزندش رابراساس شناخت وآگاهي ودقت، تعيين وتنظيم نكرده اند،بايد بدانند كه مفهوم آزادي را با ،رها سازي ناسالم وبي قيد وبند وبي حدومرزبودن رفتار اشتباه گرفته ومفهوم اصيل آزادي را درك نكرده اند. چراكه اين واژه يكي از ارزشمندترين،زيباترين ولطيف ترين واژه هايي است كه خداوندبه بشرخودهديه كرده است تا بوسيله آن بتواند حقوق حقيقي خود را بدست آوردوارتباط سالم وزيبا وارزشمندانه باحيات برقراركند.
منبع: فرآيند انسان سازي در تعليم وتربيت
تهيه وتنظيم :معصومه مرادي

بهداشت رواني

مقايسه هاي نابجا در خانواده

تفاوتهاي فردي

يکي از مهمترين و اساسي ترين مفاهيم در شناخت جسم و روان آدميان است ؛ يعني اساس پرداختن به موضوعات روان شناسي ، بدون در نظر گرفتن مفهوم تفاوتهاي فردي ، ناقص و بي سرانجام خواهد بود . تفاوتهاي فردي يعني اين که انسانها از جهات مختلف با يکديگر متفاوت هستند و تشابهات ظاهري ، اين اصل را نفي نمي کند ، چرا که حتي در دو قلوهاي همسان نيز اين تفاوتها به وضوح آشکار است . همانطور که اثر انگشت يک انسان با بقيه انسانها فرق دارد ظرفيتها ، تواناييها ، استعدادها، خلاقيتها ، احساسات ، عواطف ، هوش و کليه خصايص افراد با يکديگر متفاوت است .

كلاس‌ها آنقدر شلوغ‌ است‌ كه‌ امكان‌ آموزش‌ كامل‌ را از ما مي‌گيرد. اين‌ جمله‌ بسياري‌ از معلماني‌ است‌ كه‌ اين‌ روزها در مدارس‌ دولتي‌ مشغول‌ به‌ تدريس‌ هستند.
رئوفيان‌ دبير جامعه‌ اسلامي‌ معلمان‌ در رابطه‌ با نسبت‌ تعداد معلمان‌ به‌ دانش‌آموزان‌ به‌ «اعتماد» مي‌گويد: «اين‌ نسبت‌ تقريبا يك‌ شصتم‌ تا يك‌ شصت‌وپنجم‌ است‌. يعني‌ به‌ ازاي‌ هر 60 دانش‌آموز يك‌ معلم‌ براي‌ آموزش‌ و تدريس‌ وجود دارد، در حالي‌ كه‌ نسبت‌ استاندارد معلم‌ به‌ دانش‌آموزان‌ يك‌ بيست‌ و پنجم‌ تا يك‌ بيست‌ وهفتم‌ است‌.»
دوست‌ محمدي‌ عضو كميسيون‌ آموزش‌ و تحقيقات‌ وزارت‌ علوم‌ نيز در اين‌ خصوص‌ از دولت‌ كمك‌ مي‌خواهد. او مي‌گويد: «در آموزش‌ و پرورش‌ جايگزين‌ مناسبي‌ براي‌ معلمان‌ بازنشسته‌ وجود ندارد و دولت‌ بايد براي‌ استخدام‌ نيرو و جبران‌ كمبود نيروي‌ آموزش‌ و پرورش‌ كمك‌ كند.»
داوري‌ مسوول‌ آموزش‌ و كميته‌ اطلاع‌رساني‌ انجمن‌ معلمان‌ ايران‌ معتقد است‌ بحث‌ نيروي‌ انساني‌ در همه‌ سازمان‌ها و نهادها اهميت‌ دارد اما در آموزش‌ و پرورش‌ از اهميت‌ بيشتري‌ برخوردار است‌ چرا كه‌ ورودي‌ و خروجي‌ اين‌ وزارتخانه‌ انسان‌ است‌. دبير جامعه‌ اسلامي‌ معلمان‌ نيز به‌ همين‌ موضوع‌ اشاره‌ مي‌كند و معتقد است‌ آموزش‌ و پرورش‌ براي‌ جبران‌ كمبود نيرو و تربيت‌ نيروهاي‌ شايسته‌ به‌ حمايت‌ ديگر سازمان‌ها، نهادها و وزارتخانه‌ احتياج‌ دارد. اين‌ دستگاه‌ به‌ تنهايي‌ از عهده‌ اين‌ وظايف‌ بر نمي‌آيد. رئوفيان‌ مي‌گويد: «حتي‌ اگر قدرترين‌ و كارآمدترين‌ مديران‌ كشور هم‌ در راس‌ مديريت‌ اين‌ وزارتخانه‌ قرار بگيرند مادامي‌ كه‌ ديگر نهادها و مردم‌ كمك‌ نكنند مشكلات‌ آموزش‌ و پرورش‌ حل‌ نمي‌شود.»
اما مسوول‌ اطلاع‌رساني‌ انجمن‌ معلمان‌ ايران‌ معتقد است‌ آموزش‌ و پرورش‌ هيچ‌ نگاه‌ علمي‌ و منطقي‌يي‌ نسبت‌ به‌ جايگزيني‌ مناسب‌ و تربيت‌ نيروي‌ انساني‌ جديد ندارد. او به‌ «اعتماد» مي‌گويد: «نيروي‌ آموزش‌ و پرورش‌ بايد تربيت‌ شده‌ آموزش‌ و پرورش‌ باشد اما متاسفانه‌ بسياري‌ از افراد با داشتن‌ ليسانس‌ فيزيك‌، فيزيك‌ درس‌ مي‌دهند در حالي‌ كه‌ دبيران‌ آموزش‌ و پرورش‌ يا بايد در رشته‌ دبيري‌ مراكز آموزش‌ عالي‌ تحصيل‌كرده‌ باشند و يا اينكه‌ در دانشگاه‌هاي‌ تربيت‌ مدرس‌ درس‌ خوانده‌ باشند.»
او معتقد است‌ آموزش‌ و پرورش‌ بايد سعي‌ در بهسازي‌ نيروهاي‌ انساني‌ خود داشته‌ باشد و آنها را تشويق‌ به‌ ادامه‌ تحصيل‌ كند اما با اينكه‌ بسياري‌ از معلمان‌ با هزينه‌ خودشان‌ ادامه‌ تحصيل‌ مي‌دهند هيچ‌ معياري‌ براي‌ تشويق‌ آنان‌ در نظر گرفته‌ نمي‌شود. داوري‌ مي‌گويد: «هيچ‌ سياستي‌ براي‌ نگهداري‌ نيروهاي‌ كيفي‌ در آموزش‌ و پرورش‌ وجود ندارد. آموزش‌ و پرورش‌ نخبه‌گريز است‌. وقتي‌ معلمان‌ با هزينه‌ خودشان‌ تحصيل‌ مي‌كنند و به‌ مدارج‌ علمي‌ فوق‌ ليسانس‌ يا دكترا مي‌رسند و هيچ‌ تغييري‌ در وضعيت‌ شغلي‌ آنان‌ به‌ وجود نمي‌آيد از آموزش‌ و پرورش‌ خارج‌ مي‌شوند.»
دبير كل‌ جامعه‌ اسلامي‌ معلمان‌ نيز در اين‌ مورد مي‌گويد: «بايد به‌ معلم‌ و نيازهاي‌ او رسيدگي‌ شود و در جهت‌ رفع‌ چالش‌هاي‌ اقتصادي‌ آنان‌ تلاش‌ شود.» رئوفيان‌ مي‌گويد: «دغدغه‌ نان‌ شب‌، لباس‌ زمستان‌ و ... باعث‌ استرس‌ معلم‌ مي‌شود.در حالي‌ كه‌ معلم‌ بايد به‌ دور از استرس‌هاي‌ روان‌ تني‌ و با يك‌ خيال‌ آسوده‌ به‌ تدريس‌ بپردازد و با اطلاع‌ از علم‌ روز، دانش‌آموزان‌ را آموزش‌ دهد.»
مسوول‌ كميته‌ اطلاع‌ رساني‌ و آموزش‌ انجمن‌ معلمان‌ ايران‌ معتقد است‌: آموزش‌ ضمن‌ خدمت‌ معلمان‌ ، تقليل‌ ساعت‌ كاري‌ دارندگان‌ مدارك‌ بالاتر، حق‌ هم‌ ترازي‌ اساتيد دانشگاه‌ براي‌ دارندگان‌ مدرك‌ بالاتر، حق‌ هم‌ترازي‌ اساتيد دانشگاه‌ براي‌ دارندگان‌ مدرك‌ فوق‌ليسانس‌ و دكترا باعث‌ مي‌شود كه‌ آموزش‌ و پرورش‌ بتواند به‌ بهسازي‌ نيروهاي‌ انساني‌ بپردازد.
او مي‌گويد: «براي‌ بازنشسته‌ شدن‌ كارمندان‌ آموزش‌ و پرورش‌ هم‌ هيچ‌ برنامه‌يي‌ وجود ندارد. آنها مي‌توانند تجريبات‌ سال‌ها تدريس‌شان‌ را در كتاب‌هايي‌ تدوين‌ كنند.»
داوري‌ معتقد است‌: «در آموزش‌ و پرورش‌ هيچ‌ وقت‌ نگاه‌ علمي‌ به‌ مقوله‌ نيروي‌ انساني‌ وجود نداشته‌ اما اين‌ روزها بيشتر از زمان‌هاي‌ قبل‌ نگاه‌ به‌ مقوله‌ نيروي‌ انساني‌ سنتي‌ شده‌ است‌ و در استخدام‌ نيروها هيچ‌ كارشناسي‌يي‌ انجام‌ نمي‌گيرد.»

مدت هاست كه جوامع مترقي اهميت آموزش عمومي را به عنوان يكي از مهمترين و شايد تنهاترين عامل توسعه اجتماعي دريافته اند و سرمايه گذاري هاي عظيم و درازمدتي را بر روي آن انجام داده اند. اگر كيفيت كاركردي دانش در دانشگاه ها نازل است بدون ترديد نخستين عامل را بايد در زيرساخت هاي علمي آموزشي جامعه يعني مدارس جست وجو كرد و اگر مطالعه و كتابخواني و حس جست وجوگري در ميان جوانان اندك است هم از آن روست كه ساختار آموزش مدرسه يي به گونه يي نبوده كه احساس چنين نيازي را در دانش آموزان ديروز و دانشجويان و حتي فارغ التحصيلان امروز بيدار كند و در اين ميان نقش كليدي معلمان را نه تنها به عنوان مجريان آموزش عمومي بلكه به عنوان الگوهاي اوليه دانش آموزان نبايد فراموش كرد.
    يك بررسي اجمالي ساده نشان مي دهد كه تا اواخر دوره ابتدايي اغلب دانش آموزان كه سطح ادراكات قياسي آنها از كيفيت و شمايل زندگي نازل است با الهام از شخصيت معلمان خود و تحت تاثير روابط عاطفي خود با معلمان مي خواهند كه در آينده معلم شوند.