به نام خدا وند جان و خرد

بیانیه پایانی تجمع معلمان و اعضای شورای

هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران

تهران - 15 بهمن 85 13

           ای مالک پرهیز کن که نیکی به رعیت کنی و بر آنان منت نهی یا کرده ی خود را بزرگ نشان دهی یا وعده شان نمایی و خلف وعده کنی که منت گذاشتن نیکی را زایل کند و بزرگ کردن کارها ،  فروغ  و نور حق را می زداید . خلف وعده خدا را به خشم می آورد و مردم را برانگیخته می سازد و خداوند تعالی فرمود " دشمنی بزرگی است پیش خدا اینکه بگویید و انجام ندهید "( عهد نامه مالک اشتر )

              زمزمه های سال های گذشته بالاخره در سال 80 تبدیل به فریاد شد و اعتراضات زنجیره ای فرهنگیان به گوش مسوولان رسید .ا بتدا با ناباوری آن را به جناح های سیاسی منسوب کردند و خواستند تخطئه اش نمایند اما زود دریافتند که این جنبش ریشه دار تر ازآن است که با تحریک فرد و یا افرادی اغاز و با تشری خاموش شود .

              وعده و وعیدها آغاز شد ریاست جمهوری وقت با ایجاد یک کمیته بلندپایه به پی گیری موضوع پرداخت . تشکیل این کمیته موجب ایجاد اختلاف در صفوف فرهنگیان شد و در نتیجه حادثه تلخ 6 بهمن اتفاق افتاد . و معلمان در مقابل نهاد ریاست جمهوری به شدت ضرب و شتم شدند و کسی به موی سپید مردان و چادر سیاه زنانی که برای گرفتن حقشان آمده بودند اعتنایی نکرد .

بعد از مدتی حاصل کار کمیته پرداخت بخشی از مطالبات و دیون فرهنگیان بود که از 16 سال پیش،  پرداخت نشده بود اما آنچه  معلمان را  به دور هم جمع  نموده بود رفع تبعیض بود نه دریاقت  دیون  معوقه شان  آن هم  بعد از این همه سال و در حالی که ارزش پولی آن بسیار پایین آمده بود .اعتراضات دوباره شکل گرفت کانونهای صنفی با قدرت تمام وارد صحنه شدند کمیته دوم توسط مجلس تشکیل شد و اقای کروبی قول دادند  که دو نفر از نمایندگان تشکلهای صنفی حاضر در جلسه ، در جلسات کمیته مذکور شرکت نمایند اما در روز  پنج شنبه اول خرداد 82 اقای حاجی بابایی در مصاحبه با روزنامه جام جم اعلام کرد که نیازی به حضور نمایندگان تشکل ها نیست و معلمان برای رسیدن به مطالبات خود فقط دو ماه دیگر  صبر کنند .

            یکشنبه 4 خرداد 82 کانونهای صنفی معلمان از فرهنگیان خواستند تا مطالبات خود را برای مسوولان پست کنند . هزاران نامه برای نمایندگان مجلس فرستاده شد اما هیچ پاسخی به هیچ نامه ای داده نشد و طومارهایی هم که بارها در تجمع های معلمان جمع آوری و امضا شده بود نادیده گرفته شد. به سراغ نمایندگان مجلس ششم رفتیم بارها با آنان ملاقات داشتیم در آخرین ملاقات آقای کروبی صادقانه به ما گفتند به من گفته اند که دونوع تبعیض داریم تبعیض روا و تبعیض ناروا و تبعیضی که در حق معلمان اجرا می شود روا است . و نیز گفتند که چون شماآدم های نجیبی هستید می توانید بعضی کمبودها را تحمل کنید اما اگر شرکت نفتی ها را رها کنیم شیرهای نفت را می بندند و کشور دچار مشکل      می شود . بارها درخواست ملاقات با آقای خاتمی دادیم و میسر نشد . سراغ مسوولان سازمان مدیریت و برنامه ریزی رفتیم آنان به کلی وجود تبعیض را منکر شدند و مدعی شدند که طبق امارها معلمان از دیگر کارکنان دولت بیشتر حقوق می گیرند و این در حالی بود که در همان زمان حقوق کارکنان سازمان مدیریت بیش از سه برابر حقوق معلمان بود . با اقای غندالی  (معاون وزیر وقت )  به صحبت نشستیم و با دکتر صدیقی ( معاون سازمان مدیریت )  ملاقات کردیم اولی طرح ارتقای شغلی را نجات دهنده معلمان معرفی کرد و دومی وعده تدوین نظام هماهنگ پرداخت را داد و مدعی شد با اجرای آن مشکلات فرهنگیان بطور کامل برطرف می شود . مدتی صبوری کردیم و دوباره سراغشان رفتیم گفتند کشف کرده ایم که نظام هماهنگ پرداخت  به ضررشماست ! و لذا به جای آن لایحه خدمات کشوری را تدوین می کنیم که اگر اجرا شود ، مشکلات شما حل خواهد  شد . اما روزها و ماهها گذشت  و از این لایحه خبری نشد .

             بعد از مدتی مجلس هفتم با شعارعدالت محوری و اصولگرایی و تکیه بر  معیشت مردم شکل گرفت به سراغ آنان رفتیم و حداد عادل در نطقی آتشین که CD آن موجود است اعلام کرد که مفتخر است 13 سال معلم بوده و معتقد به اصلاح اقتصاد آموزش و پرورش است و افزود که مجلس هفتم با مجلس ششم فرق دارد آنها سیاسی بودند اما این مجلس ،مجلس  کار است و نشانه آن این است که در اولین مصوبه خود دولت را موظف  نموده است   تا ظرف دوماه لایحه خدمات کشوری را به مجلس ارائه  دهد  در غیر این صورت با دولت  به شدت  برخورد خواهیم  کرد . به ایشان تذکر داده شد که قضاوت درباره مجلس هفتم زود است و اصولا تشکل های صنفی  نمی خواهند  وارد بازی های سیاسی شوند ، و بگذارید ما صنفی بمانیم اما گویا خوشایند انان نبود چراکه هنوز دوماه از این ملاقات نگذشته بود که موج دستگیریها و بازجویی ها و احضارها در سراسر کشور شدت گرفت  با این تصور که می توان جنبشی مدنی  و عدالت جو را با برخوردهای امنیتی آرام کرد .اما نتیجه معکوس شد و  تشکلهای صنفی منسجم تر شده و اطلاعیه ها و بیانیه هایی که در اوج فشارها صادر می شد بسیار پرشور تر از گذشته بود اگرچه دلسردی برخی از همکاران فرهنگی دست تشکلها را بسته بود اما در همین دوره تشکل ها  از نظر کیفی به بازسازی خود پرداختند و از نظر کمی تعدادشان از 20تشکل  به 40 افزایش یافت  و این باور در مسوولان و نیروهای امنیتی تقویت شد که این شعله خاموش شدنی نیست و کسانیکه برای رهایی و نجات اموزش و پرورش پیمان بسته اند دست از پیمان خود  بر نخواهند داشت .

           ماهها گذشت و انتخابات ریاست جمهوری نهم با پیروزی آقای احمدی نژاد و شعار آوردن پول نفت به سفره های مردم به پایان رسید با ایشان ملاقات کردیم و به دلیل تجربیات گذشته با ناباوری به حرفهای ایشان گوش دادیم اما قاطعیت ایشان در گفتار و صمیمیتی که از خود نشان می دادند باعث شد  باور مان شود  وعده هایی که می دهند  واقعی است وبه زودی وضع آموزش و پرورش  و معلمان دگرگون خواهد شد . اما نه تنها هیچیک از انها محقق نشد بلکه باقیمانده آبروی معلمان نیز با وعده توزیع سهام عدالت بین معلمان  بر باد رفت و روزنامه ها با تیتر درشت نوشتند که بعد از مستمندان ، معلمان در اولویت دریافت سهام عدالت قرار دارند .  اینجا بود که در یافتیم دولت جدید بنا دارد مشکل معلمان را با دادن صدقه به شیوه کمیته امدادی برطرف نماید .و این در حالی است که آقای احمدی نژاد در دوره ریاست شهرداری تهران گفته بودند که من دست و پای معلمان را می بوسم و اگر چند شرکت دولتی رادر اختیار من قرار دهند حقوق معلمان را چند برابر خواهم کرد ! !!

              اما امروز به بهانه بار مالی لایحه مدیریت تقاضای استرداد این لایحه را دارند .لایحه ای  که به تاکید کارشناسان بیش از 5 هزار نفر ساعت  وقت صرف  آن شده است و چندین سال معلمان و فعالان صنفی به اجرای آن دل خوش کرده و سکوت اختیار نموده اند تا این لایحه به تصویب رسیده و اجرا شود . به راستی آیا مسوولان امنیتی که چشم و گوش مسئولان هستند به آنها هشدار نداده اند که میلیونها معلم و کارمند منتظر تصویب و اجرای این لایحه هستند و عدم اجرای آن چه بحرانی ایجاد خواهد کرد ؟

           البته ما نیز ایراداتی  نسبت به بندهایی از این لایحه داریم و معتقدیم که این اشکالات  باید به مرورزمان  برطرف شود . ما می دانیم که لایحه مدیریت امنیت شغلی بسیاری از کارمندان را خدشه دار  می کند . ما می دانیم که تفاوت حداقل و حداکثر حقوق در این لایحه که به نام نظام هماهنگ طراحی شده  است بین 7 تا 35 برابر است . ما می دانیم که سنوات  خدمت کارمندان و سن بازنشستگان در این لایحه افزایش پیدا کرده است . ما می دانیم که قضات و هیات علمی دانشگاهها و وزارت اطلاعات و بخشی از وزارت امور خارجه و حتی نیروهای نظامی و انتظامی ازشمول این لایحه خارج خواهند شد. ما می دانیم که وزیر نفت اجازه نخواهد داد که از حقوق چند میلیونی کارکنان این شرکت کاسته شود و ما نکات  بسیاردیگری از این لایحه می دانیم که در جای خود مطرح و پی گیری خواهد شد .

            اما این را هم می دانیم که در صورت اجرای صحیح  این لایحه ، هیج کارمندی بیش از یک فیش حقوقی نخواهد داشت و حقوق معلمان و پرستاران هر سال ده درصد  بیش ا ز سایرکارمندان افزایش خواهد یا فت که اگر این اتفاق بیفتد دیگربار، تورمی  ناشی از افزایش حقوق سایر کارمندان فقط متوجه معلمان نخواهد بود و اگر فریادی بلند شود این بار فقط معلمان فریادگر نخواهند بود و دولت موظف خواهد شد که  پاسخگوی تمامی کارمندان خود باشدواین امر باعث اتحاد همه کارمندان برای بهبود وضعیت معیشتی آنان خواهد شد .

         متاسفانه تاکنون سایر اقشار جامعه با معلمان همراه نشده اند و مشکل معلمان را مشکل کل جامعه ندیده اند لذا و قتی که  هر سال بودجه آموزش و پرورش با کسری مواجه می شود ، هیچ کس نگران نمی شود و واکنشی نشان نمی دهد لذا ما متاسفیم از اینکه می شنویم بودجه امسال آموزش و پرورش به نسبت عملکرد سال گذشته بیش از 3300 میلیارد تومان کسری دارد و این در حالی است که کل بودجه افزایشی چشمگیر  داشته است . ما متاسفیم از اینکه می بینیم هیچ کس در برابر مردودی  بیش از 4 میلیون دانش آموز در سال گذشته پاسخگو نیست و بحث استیضاح وزیر به دلیل بده بستان هایی که درون مجلس رخ می دهد  هر روز  به تعویق می افتد .ما متاسفیم وقتی می شنویم 6 هزار مدرسه فاقد سرویس بهداشتی است ویا هر ساله به دلیل نداشتن وسایل گرمایی مناسب فرزندان و کودکان معصوم این دیار در آتش می سوزند و هیچ کس وادار به استعفا و یا حتی عذر خواهی نمی شود . ما متاسفیم وقتی می شنویم بیش از  9  میلیون دانش آموزدر مدارس دو نوبته  درس می خوانند.آیا در این شرایط نباید  به آن چه که بر آموزش و پرورش کشور  می گذرد اعتراض کرد ؟!!

 آقای رئیس جمهور آیا شما نفرمودید که هر کجا بی عدالتی دیدید فریاد بزنید  ؟  آیا پاسخ این فریادها را کسی خواهد داد  ؟ و یا اینکه دوباره با امنیتی کردن فضا و بگیر و ببندها به پاک کردن صورت مساله خواهید پرداخت ؟

            جناب رئیس جمهور "  لکل امه اجل و فاذا جاء اجلهم لا یستاخرون ساعه و لا یستقدمون  "

   هر گروه و  د سته ای یک دوره ای دارد که هر زمان آن دوره به پایان برسد نه لحظه ای در آن تاخیر می افتد و نه جلو خواهد افتاد.   

پس شایسته است که در دوره ای که قدرت اجرایی کشور را  در دست گرفته اید  یادگاری شایسته از خود به جا گذارید و گر نه به همان سرنوشتی دچار خواهید شد که گذشتگان را به آن سرزنش   می کنید . 

              فرهنگیان عزیز ، معلمان فرهیخته و آگاه   همکاران شما در شورای هماهنگی تشکل های صنفی معلمان کشور علیرغم  نا ملایمات ، خلف وعده ها و بی توجهی های مسئولان (آن گونه که شرح آن در سطور فوق آمد ) ، می دانند حرکت های مدنی و صنفی پروسه ای است که لازمه تکامل آن صبر ، استقامت ،حضور ، همراهی ، دادن هزینه و حفظ امیدواری است .همین که حرکت های شما در سالهای اخیر منجر به این شد که حقوق به عمد فراموش شده شما در سطح ملی انعکاس یاید و مسئولان کشور اعم از رئیس  جمهور و هیات دولت ، رئیس و نمایندگان  مجلس ، مدیران ارشد به تضییع حقوق شما اعتراف کنند خود قدمی هر چند کوچک بوده است به جلو  . همه ما انتظار داشتیم این اعترافات تلخ مسئولان به اقدامات عملی آن ها در رفع تبعیض های آشکار موجود منتهی شود ، لیکن وقایع حدود یک ماهه گذشه مشخص  می نماید نه تنها اراده ای برای انجام اقدامات حداقلی نظیر تصویب و اجرای لایحه مدیریت خدمات کشوری وجود ندارد که قرائن آشکار و نهان حکایت از تلاش گروه های فشار  برای حذف و فراموشی این لایحه دارد .سابقه ذهنی از عملکرد مسئولان کشور بیانگر این امر است که آنها بر اساس میزان آگاهی توام با حرکت شما و اعتراض آشکار به تضییع حقوق مادی و معنوی خود ، اوضاع را ارزیابی نموده و به اختصاص بودجه و یا اقداماتی برای احقاق حقوق تضییع شده می پردازند و تصمیم گیری می نمایند . لذا پس از دو مرحله حضور در مقابل مجلس شورای اسلامی ما نمایندگان کانون های صنفی معلمان کشور ( شورای هماهنگی ) تصمیمات زیر را اعلام می داریم و امیدواریم که گوش شنوا و اراده ای برای عمل به آن وجود داشته باشد :

1.   به مجلس و دولت تا 25/11/85 مهلت داده می شود تا برای تصویب نهایی لایحه مدیریت خدمات کشوری و ایجاد ردیف بودجه و اجرایی کردن آن از 1/1/86 اقدام نمایند . 

2.   ما معلمان سراسر کشور در صورت عدم تصویب آن تا زمان معین شده و برای اعتراض خود نسبت به این بی توجهی و رساندن صدای خود به مسئولان روزهای دوشنبه و سه شنبه ( 30/11/85 و 1/12/85) ضمن حضور در مدارس علیرغم میل خود از حضور در کلاس ها خود داری  می نماییم .

3.   ماخواستار لغو تبعید پیمان نودینیان و بر طرف شدن مشکلات حقوقی و آموزشی و بازگشت ایشان به سنندج هستیم .

4.   چنانچه اقدامات  فوق نیز جوابی نگرفت جلسه  فوق العاده شورای هماهنگی تشکل های صنفی  فرهنگیان  سراسر کشور در هفته دوم اسفند ماه برای بررسی  نتایج و تصمیم گیری در باره اقدامات بعدی در تهران تشکیل خواهد شد .

5.     لازم به ذکر است در صورت دستگیری یا ایجاد هر گونه مشکلی برای معلمان و اعضای تشکل های سراسر کشور تجمع عمومی فرهنگیان در مقابل مجلس شورای اسلامی بر گزار خواهد شد.

    کانون صنفی معلمان ایران   -  کانون صنفی معلمان کرمانشاه-  کانون صنفی فرهنگیان یزد-  کانون صنفی معلمان اردبیل  -  کانون فرهنگیان استان اصفهان- کانون  فرهنگیان شیراز  -  کانون صنفی فرهنگیان خراسان - انجمن صنفی فرهنگیان خراسان-  کانون صنفی معلمان گیلان (رشت)- جامعه ی  فرهنگیان آستانه اشرفیه- انجمن  صنفی فرهنگیان کردستان -  کانون صنفی فرهنگیان استان قزوین-  کانون صنفی معلمان ایران(لاهیجان)  کانون صنفی فرهنگیان چهار محال وبختیاری-  کانون صنفی فرهنگیان شهرضا- کانون صنفی فرهنگیان استان مرکزی - کانون معلمان همدان- کانون صنفی معلمان  ملایر  -   کانون صنفی معلمان ایران (نکا)- انجمن صنفی فرهنگیان خمینی شهر- کانون صنفی فرهنگیان دزفول -  کانون صنفی فرهنگیان استان زنجان-   اتحادیه صنفی فرهنگیان اهواز -  کانون صنفی معلمان ارومیه - کانون صنفی فرهنگیان شوشتر- کانون صنفی معلمان شهرستان ابهر  - کانون فرهنگیان اسلامشهر-  مجمع صنفی فرهنگیان ایلام- کانون صنفی معلمان ازنا،(هیئت موسس) - کانون صنفی فرهنگیان استان آذربایجان شرقی - کانون صنفی معلمان شهرری - کانون صنفی فرهنگیان کاشان - کانون صنفی فرهنگیان مازندران - کانون صنفی فرهنگیان قائم شهر - کانون صنفی فرهنگیان کرمان -کانون صنفی فرهنگیان دماوند- کانون صنفی معلمان  پاکدشت  

دبیر خانه شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران

تهران 15/11/85