به گزارش خبرگزاری مهر ، مدیرکل دفتر آموزش و پرورش عشایر کشور در جلسه ارائه گزارش هیئت بازدید کننده آفریقایی از طرح آموزش عشایر در ایران که امروز برگزار شد ، افزود: آموزش عشایر از گذشته‌ های دور و در سال 704 هجری قمری در ایران آغاز شد و ساختار تشکیلاتی آن به طور رسمی از سال 1332 تحت عنوان "اداره تعلیمات عشایری" راه اندازی شد.

دکتر لطف اله عباسی تصریح کرد: این ساختار در سال 78 بر اساس مصوبه مجلس شورای اسلامی مجدد با ساختار کامل تری آغاز به کار کرد.

به گفته مدیرکل دفتر آموزش و پرورش عشایر کشور ، هم اکنون علاوه بر دفتر مرکزی آموزش و پرورش عشایر، اداره آموزش و پرورش عشایر در 21 استان کشور وجود دارد و حتی در برخی استان ها نمایندگی این ادارات در مناطق عشایری نیز مستقر است.

عباسی با اشاره به طرح تدوین جامع آموزش عشایر اظهار کرد: در تلاشیم ضمن افزایش پوشش تحصیلی در مناطق عشایر به بهبود کیفیت آموزش و پرداختن به مسایل فرهنگی ، هنری و بهداشتی کودکان ، نوجوانان و جوانان عشایر بپردازیم.

وی یاد آور شد: از تیر ماه سال 78 با ایجاد ساختار تشکیلات جدید ، تعداد 119 هزار دانش ‌آموز عشایر به 176 هزار نفر رسید یعنی 48 درصد رشد داشته است.

در این دیدار محمد ابوبکر از وزارت آموزش و پرورش اتیوپی با اشاره به 11 میلیون جمعیت عشایر این کشور ، اظهار داشت: در بازدید از مراکز آموزشی عشایر در ایران تعهد دولت و کشور نسبت به آموزش و همچنین سیاست ایران در قبال ارائه آموزش رایگان و اجباری به کودکان عشایر قابل توجه بود.

وی تصریح کرد: کیفیت آموزش به عشایر در ایران برابر استانداردهای آموزش شهری است همچنین نهاد مستقلی برای رسیدگی به این آموزش در کشور ایران وجود دارد.

به اعتقاد محمد ابوبکر ، تعهد معلمان و مسئولان آموزش در مناطق عشایری قابل توجه بوده است همچنین مشارکت زنان در این مناطق به چشم می ‌خورد.

آکی هیرو فوشیمی ، نماینده دفتر منطقه یونیسف در شرق آسیا نیز اظهار داشت: یونیسف در منطقه شرق آسیا از طرح آموزش عشایر در 20 کشور حمایت می ‌کند.

وی تصریح کرد: همه گیر کردن آموزش در بسیاری از کشورهای آفریقایی به عنوان یک چالش بزرگ مطرح است و بیشترین فقر کودکان در دستیابی به مدرسه و آموزش در میان همین کشورها مشاهده می ‌شود.

نماینده دفتر منطقه یونیسف در شرق آسیا خاطر نشان کرد: یونیسف به منظور گسترش آموزش در مناطق عشایری نسبت به اطلاع رسانی ، ترویج آموزش به کودکان دور از دسترس ، حمایت و پشتیبانی فنی از جمله مواد درسی ، اقدامات اولیه و معلم و همچنین دسترسی به آب و غذا و حفظ انگیزه در معلمان و افزایش مشارکت میان دولت ها ، سازمان های غیر دولتی و جامعه به عنوان تسهیل گر عمل می ‌کند.